SRT Yayın Akışı - 20.05.2019
Son Dakika

AF EDER( Mİ ) SİNİZ?20 Nisan 2019 - 12:02, Cumartesi


Semiha Özgür SEZER

Amacım duygu sömürüsü yapmak değil. Hiç bir insanda sömürgeleşecek kadar değersiz değil. Ama duyguları, yaşadıkları, ne hissettikleri, acıları hep değerli.

Annenin içi yanıyor;

‘‘Desteğine çok ihtiyacım var ve beni sen hayata bağladın. Hayatımı kararttılar. Senin o güzel sözlerine ihtiyacım var.

O kadar kötüyüm ki, çocuğumu Giresun cezaevine naklettiler. Çift camlardan ses gelmiyor, yüzü görünmüyordu, ama hiç olmasa buradaki cezaevindeyken,  haftada bir kere görüyordum. Onu da çok gördüler, inan çok çaresizim ‘’

bu mesajı almak, mesleki olarak değil, insani olarak içimi titretti. Anne hapisteki evladından kopmak zorunda kaldı. Fakirliği işin cabası.Hangi para ile gidecek, nerde, nasıl kalacak, hadi gitti kaç kere gidebilir evladını görmeye, başka uzak şehre?

Cezaevlerindeki kişilerin ailelerinden uzaklaştırılması, aileye yapılan bir zulüm. İçeride ki mahkûmun yakınlarının,  masum yavrularında cezalandırıldığı   bir sistem mevcut.  Yürekleri diri diri yakan bir sistem.

Cezaevi sisteminin, ailenin tümünün durumuna yönelik olması gerekli değil midir?

Evet, bende af çıksın diyenlerdenim. Arsızlaşmış, ahlaksızlaştırılmış, alışılagelmiş pişmiş suçlardan bahsetmiyorum.

Hatasından ders almış, yâda hataya giden yolu istemeden yaşamış ciğeri yanan mahkûmlar için af istiyorum. Çocuklarına kavuşsunlar. Hayatlarında yeni ve huzurlu sayfa açsınlar.

BİR MAHKUM MEKTUBU

Ranzamda ütüsüz efkar, aklımda dağınık düşler,
Ellerimde yıpranmış çocukluğumun, kırışmış resmi,
Güya burası mahpus, o yüzden koymuşlar 
İçine dağ gibi şairleri .
Girişte bir ahşap dolap ki, bizden naçar,
Kendini kapatmış zamana, herkesten kaçar.
Bir ocak yanı başımda
dem verir kederi artana orta şekerli....
…Ana
Mektubum geldi mi? 
Ayaklarım hamla dı, ilk bir kaç gün ,
Git git bitmiyor, on metre avlu,
Ne yaparsın mahpusluk işte,
Ne rahat bırakıyor ne uyku...
Gardiyan da Sivaslı, yakın gördü kendine ,
Sağolsun bir cigara tutuşturdu elime,
İçmem dedim, gül gibi memleket havası varken ciğerlerime...
Nerelisin dedi Van’lıyım dedim,
Bir fabrika yetmez hasretime...
‘‘Neden düştün’’ dedi, bu dama,
Benziyorsun iyi adama ,elin kalem sesin türkü tutar,
Gül gibi yaşamak varken,  neden bu sıvası dökük dört duvar..
…derken dilim tutuldu diyemedim
Sustum..
O an, ciğerlerime bir bilsen kaç kurşun koydum...
Doğruldu , ‘‘bir isteğin var mı hemşerim? ’’
Bir kalem, birde temizce bir kâğıt istedim...
Anam merak eder ,
Kaç gün oldu, ellerinden öpmedim...
...
Ana...
Anacım seni çok özledim...

Ve değerli okuyucularım, içimde ağlamaklı kelimelerimi dizerken , şimdi şu an bir mesaj düştü telefonuma; ciğeri yanıyordu belliki uyku kederli içi ateşli …

‘’YALVARIRIM BİR ŞEYLER YAP …’’

Saygılar   

İrtibat : semiha_sezer@hotmail.com

Bu yazı toplam 728 defa okundu.
YASAL UYARI:Haber portalımız 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na uygun olarak yayınlanmaktadır Yayınlanan fotoğrafların yeniden yayımı ve herhangi bir ortamda basılması, önceden yazılı izin gerektirir. Portalımızda yayınlanan haberler ise, kaynak gösterilmek ve portalımızın ilgili sayfasına link verilmek koşuluyla yeniden yayınlanabilir.
KÖŞE YAZARLARI

 

Sosyal Medya



Çok Okunanlar

  1. Bugün
  2. Dün
  3. Bu Hafta
  4. Bu Ay

----

E-Posta Listesi

Adınız E-Postanız

Arama


Arşivde Ara


 

Evren TV Programlar

okur