Dışarıda kar var yazısını arkadaşına e-posta gönder

Adınız : Kimden : Kime :
Mesajınız :

Dışarıda kar var14 Aralık 2016, Çarşamba

İnsanlığın üzerine yağıyor

Gökten yağanın bereket mi felaket mi olduğunu kestiremiyorum artık

Halep'e, Arakan'a, İstanbul'a

Hava hala karanlık, dışarısı soğuk. Dolmuşa zor attım kendimi. Hiç tanımadığım, tek ortak yönümüz insan olmamız olduğunu düşündüğüm ve görünen tek gerçeğin ikimizin de üşüdüğüne inandığım bir arkadaşın yanına ön koltuğa sıkıştım. Kaloriferin sıcağına yasladım parmakları mı…

Şoför kornaya yüklendi.

Adam şoförün önüne atladı az kaldı eziliyordu

Yeni binen öğrenci arkadaşın parası yetmedi 25 kuruş kıyak istedi.

En arkada ki delikanlı o çok istediği uygulamayı indiremediği için sinirlendi

Ellerim üşüdü.

Kira mı ödemem gerekiyordu

Hava karanlıktı saatler geriye alınmalıydı

Radyodan ses geldi

Onlar kahraman polislerimiz. Hala mücadeleye devam ediyorlar, bıkmıyorlar korkmuyorlar

Onlar kahraman şehitlerimiz

Radyodan bir ses daha Halep yanıyor insanlar ölüyor

Güneş doğmaktan vazgeçti

Kahramanlık için ölüm şarttı. Acımak için görmek.

Bizi ve değerlerimizi kutsal yapan ölümü kucaklamak baba yiğidin işiydi. Baba yiğidin çocuğu vardı, evde bekleyen eşi, ödemesi gereken kirası, üşüyen elleri, ıphone 7 alacaktı, yetmeyen dolmuş parası için ağzını eğip bükecekti, kredi borcu için akrabalarından borç isteyecek, ek iş yapacaktı, belki emekli olacak parası ile kredi destekli ev alacak ve yine çalışmaya devam edecekti. Ölene kadar.

Değerli olması için ölmesi gerektiğini biliyordu.

Halep de ki çocuk geldi gözümün önüne. Rüyalarıma giriyor artık. Rüyalarım da ölüyor çocuklar.

Gece vakti kalkıp kızımı yokluyorum yatakta. Kokluyorum barut kokmuyor şükredip yatıyorum.

Başkalarının acılarından kendime şükür çıkarıyorum.

İnsanlığımdan utanıyorum. Güneş'te utanmış olacak ki insanlığımdan

O sabah hiç doğmadı.. O da öldü..